Δερματικές παθήσειςΧηλοειδή (χηλοειδείς ουλές): αίτια, συμπτώματα, διαφορά από την υπερτροφική ουλή και θεραπεία

Χηλοειδή (χηλοειδείς ουλές): αίτια, συμπτώματα, διαφορά από την υπερτροφική ουλή και θεραπεία

Το χηλοειδές είναι ουλή που «ξέφυγε»: αντί να σταματήσει στα όρια της πληγής, ο ιστός συνεχίζει να μεγαλώνει για μήνες ή χρόνια, σκληραίνει, εξέχει από το δέρμα και απλώνεται πέρα από το αρχικό τραύμα. Εμφανίζεται μετά από τρύπημα για σκουλαρίκι, σπυράκι ακμής, έγκαυμα, εμβολιασμό ή χειρουργική τομή, ενώ μερικές φορές εμφανίζεται χωρίς να θυμάται κανείς τραυματισμό. Δεν είναι επικίνδυνο, αλλά συχνά φαγουρίζει, πονά και ενοχλεί αισθητικά.

Τι είναι το χηλοειδές

Κάθε πληγή που φτάνει στο χόριο, το στρώμα του δέρματος κάτω από την επιδερμίδα, κλείνει με ουλή. Τα κύτταρα του συνδετικού ιστού, οι ινοβλάστες, παράγουν κολλαγόνο για να γεμίσουν το κενό και, όταν η επούλωση ολοκληρωθεί, σταματούν. Στο χηλοειδές ο μηχανισμός αυτός δεν σταματά: οι ινοβλάστες παράγουν υπερβολικές ποσότητες κολλαγόνου, που εναποτίθεται άτακτα, σε παχιές δέσμες, και η ουλή μεγαλώνει πέρα από τα όρια της αρχικής βλάβης (DermNet, ΕΔΑΕ).

Η Ελληνική Δερματολογική και Αφροδισιολογική Εταιρεία (ΕΔΑΕ) διακρίνει τρεις τύπους ουλών: τις ατροφικές, όπου το δέρμα είναι λεπτό και βυθισμένο (όπως σε πολλές ουλές ακμής), τις υπερτροφικές, που είναι παχιές αλλά μένουν μέσα στα όρια της πληγής, και τις χηλοειδείς, που ξεπερνούν τα όρια αυτά. Η διάκριση της υπερτροφικής ουλής από το χηλοειδές αλλάζει τη θεραπεία:

Υπερτροφική ουλήΧηλοειδές
Πότε εμφανίζεταιΜέσα σε 1–2 μήνες από το τραύμαΣυνήθως 3–12 μήνες μετά το τραύμα, σπανιότερα αργότερα
ΌριαΜένει μέσα στα όρια της πληγήςΑπλώνεται πέρα από την πληγή, στο υγιές δέρμα
ΠορείαΣυχνά μαλακώνει και υποχωρεί μόνη της σε 1–2 χρόνιαΔεν υποχωρεί μόνο του· συχνά συνεχίζει να μεγαλώνει
ΠούΌπου η πληγή επουλώθηκε υπό τάσηΛοβοί των αυτιών, στήθος, ώμοι, άνω μέρος της πλάτης, λαιμός, περιοχή της γνάθου
Ανταπόκριση στη θεραπείαΚαλήΠτωχή, με συχνές υποτροπές

Το χηλοειδές είναι καλοήθες: δεν είναι καρκίνος και δεν εξελίσσεται σε καρκίνο (AAD, DermNet).

Χηλοειδές: μικρή, επηρμένη, ροδόχρωμη και γυαλιστερή ουλή στο δέρμα του χεριούΧηλοειδές στον ώμο: παχιά, ανώμαλη ουλή που έχει απλωθεί πέρα από τα όρια της αρχικής πληγής

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Δεν είναι πλήρως γνωστό γιατί σε κάποιους η ίδια πληγή κλείνει με μια λεπτή γραμμή και σε άλλους με χηλοειδές. Γνωρίζουμε όμως ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο:

  • Κληρονομικότητα: το 33–50% όσων αναπτύσσουν χηλοειδές έχει τουλάχιστον έναν συγγενή εξ αίματος με χηλοειδή (AAD). Αν έχετε ήδη ένα χηλοειδές, ο κίνδυνος να αναπτύξετε άλλο μετά από επόμενο τραύμα είναι μεγαλύτερος.
  • Καταγωγή και φωτότυπος: τα χηλοειδή είναι συχνότερα σε άτομα αφρικανικής, ασιατικής και λατινοαμερικανικής καταγωγής και, σύμφωνα με την AAD, συχνότερα και σε άτομα μεσογειακής καταγωγής απ’ ό,τι σε άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα. Τα άτομα με πολύ ανοιχτόχρωμο δέρμα και όσοι έχουν αλβινισμό προσβάλλονται σπανιότερα (DermNet).
  • Ηλικία 10–30 ετών: τα περισσότερα χηλοειδή εμφανίζονται στην εφηβεία και στη νεαρή ενήλικη ηλικία· τα παιδιά κάτω των 10 και οι ηλικιωμένοι σπάνια αναπτύσσουν καινούργια χηλοειδή (NHS, DermNet).
  • Εγκυμοσύνη και ορμονικές μεταβολές, που φαίνεται να ενισχύουν την τάση (NHS).
  • Σημείο του σώματος: περιοχές με υψηλή τάση του δέρματος, όπως το στήθος, οι ώμοι, το άνω μέρος της πλάτης, ο λαιμός και η περιοχή της γνάθου, αλλά και οι λοβοί των αυτιών, όπου η αιτία είναι το τρύπημα και όχι η τάση.
  • Τρόπος επούλωσης: πληγές που έμειναν ανοιχτές για να κλείσουν μόνες τους, που επιμολύνθηκαν ή που επουλώθηκαν υπό τάση οδηγούν συχνότερα σε χηλοειδή (DermNet).

Αφορμή μπορεί να είναι σχεδόν οποιοσδήποτε τραυματισμός του δέρματος: τρύπημα αυτιών και piercing, τατουάζ, σπυράκια σοβαρής ακμής, χειρουργικές τομές, εγκαύματα, γρατζουνιές, τσιμπήματα εντόμων, ανεμοβλογιά ή έρπης ζωστήρας, εμβολιασμοί, ακόμη και αφαίρεση σπίλου ή κρυοθεραπεία (DermNet, MedlinePlus). Σπάνια, χηλοειδή εμφανίζονται «αυθόρμητα», χωρίς γνωστό τραύμα, συνήθως στο στήθος.

Συμπτώματα: πώς μοιάζει το χηλοειδές

  • Σκληρή, λεία και γυαλιστερή επηρμένη ουλή με ανώμαλα όρια, συχνά με προσεκβολές σαν δάχτυλα, που απλώνεται στο γύρω υγιές δέρμα.
  • Χρώμα ροζ, κόκκινο ή μωβ στην αρχή· αργότερα στο χρώμα του δέρματος ή σκουρότερο από αυτό. Αν εκτεθεί στον ήλιο τον πρώτο χρόνο, μαυρίζει περισσότερο από το γύρω δέρμα και η διαφορά μπορεί να μείνει (MedlinePlus).
  • Κνησμός, πόνος ή ευαισθησία όσο η ουλή μεγαλώνει, καθώς και ερεθισμός από την τριβή των ρούχων. Τα ενοχλήματα συνήθως υποχωρούν όταν το χηλοειδές σταματήσει να μεγαλώνει (AAD).
  • Ρυθμός ανάπτυξης: συνήθως αργός, για μήνες ή χρόνια. Ορισμένα μεγαλώνουν γρήγορα, άλλα σταθεροποιούνται σε μικρό μέγεθος.
  • Σχήμα ανάλογα με το σημείο: στον λοβό του αυτιού σχηματίζει στρογγυλή, συμπαγή μάζα, μερικές φορές σαν αλτήρα, μπροστά και πίσω από τον λοβό· στον ώμο και στο στήθος απλώνεται σαν υγρό που χύθηκε και στέγνωσε (AAD).
  • Περιορισμός κίνησης, όταν βρίσκεται πάνω σε άρθρωση. Στα παιδιά, μια μεγάλη ρικνωτική ουλή πάνω σε άρθρωση μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του μέλους.

Χηλοειδή στα αυτιά

Ο λοβός του αυτιού είναι από τα συχνότερα σημεία, σχεδόν πάντα μετά από τρύπημα για σκουλαρίκι ή piercing στον χόνδρο. Η ουλή ξεκινά ως μικρό σκληρό εξόγκωμα γύρω από την οπή, μήνες μετά το τρύπημα, και μπορεί να φτάσει το μέγεθος ενός μικρού κερασιού ή και να το ξεπεράσει. Αν έχετε οικογενειακό ιστορικό χηλοειδών ή σκουρόχρωμο δέρμα, ζητήστε τη γνώμη δερματολόγου πριν από οποιοδήποτε piercing· αν έχετε ήδη χηλοειδές, η επανάληψη του τρυπήματος κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγήσει σε νέο. Μια αλλεργία εξ επαφής στο νικέλιο των σκουλαρικιών μπορεί να προκαλέσει διόγκωση που μοιάζει με χηλοειδές, γι’ αυτό ο δερματολόγος εξετάζει πρώτα το δέρμα (AAD).

Πότε να δείτε δερματολόγο

Κλείστε ραντεβού αν:

  • μια ουλή συνεχίζει να μεγαλώνει μετά τους πρώτους 2–3 μήνες ή απλώνεται πέρα από την πληγή·
  • η ουλή φαγουρίζει, πονά ή εμποδίζει την κίνηση μιας άρθρωσης·
  • έχετε ιστορικό χηλοειδών και προγραμματίζετε χειρουργείο, αφαίρεση σπίλου, piercing ή τατουάζ, ώστε να οργανωθεί η πρόληψη πριν από την επέμβαση·
  • ένα «χηλοειδές» εμφανίστηκε χωρίς τραυματισμό, άλλαξε απότομα, εξελκώθηκε ή αιμορράγησε, ώστε να αποκλειστούν άλλες βλάβες.

Η έγκαιρη θεραπεία, όσο το χηλοειδές είναι μικρό και ακόμη «ενεργό», δίνει καλύτερα αποτελέσματα από τη θεραπεία μιας παλιάς, ογκώδους ουλής (AAD).

Διάγνωση

Ο δερματολόγος αναγνωρίζει το χηλοειδές με την κλινική εξέταση: το ιστορικό του τραύματος, ο χρόνος εμφάνισης, η σκληρότητα και η επέκταση πέρα από τα όρια της πληγής αρκούν στις περισσότερες περιπτώσεις. Η διάκριση από την υπερτροφική ουλή στηρίζεται στον χρόνο έναρξης, στα όρια και στην πορεία (DermNet). Βιοψία γίνεται μόνο όταν υπάρχει αμφιβολία, γιατί η τομή αποτελεί νέο τραύμα για το δέρμα· σκοπός της είναι να αποκλειστούν βλάβες που μοιάζουν με χηλοειδές:

  • δερματοΐνωμα, καθώς και το προέχον δερματοϊνοσάρκωμα (dermatofibrosarcoma protuberans), ένας σπάνιος όγκος που μεγαλώνει αργά και επίμονα·
  • ακανθοκυτταρικό (πλακώδες) καρκίνωμα, ιδίως σε ουλή που εξελκώνεται ή αιμορραγεί·
  • εντοπισμένη σκληροδερμία (μορφέα)·
  • διόγκωση από αλλεργία εξ επαφής σε μέταλλο κοσμήματος.

Μια σαφής φωτογραφία με καλό φως, μαζί με το ιστορικό, επιτρέπει στον δερματολόγο να εκτιμήσει την ουλή ακόμη και online και να σας πει αν αξίζει θεραπεία και ποια.

Θεραπεία

Καμία θεραπεία δεν εξαφανίζει το χηλοειδές με βεβαιότητα και καμία δεν αποκλείει την υποτροπή. Στόχος είναι να μικρύνει και να μαλακώσει η ουλή, να σταματήσουν ο κνησμός και ο πόνος, και να αποκατασταθεί η κίνηση. Γι’ αυτό ο δερματολόγος συνδυάζει συνήθως δύο ή περισσότερες μεθόδους και προσαρμόζει το σχήμα θεραπείας στο σημείο, στο μέγεθος, στην ηλικία της ουλής και στο πώς ανταποκρίθηκε σε προηγούμενη θεραπεία (AAD).

  • Ενδοβλαβικές ενέσεις: η βασική θεραπεία. Σκεύασμα που καταστέλλει τη φλεγμονή και την υπερπαραγωγή κολλαγόνου εγχέεται μέσα στην ουλή, σε σειρά συνεδριών κάθε 3–6 εβδομάδες (AAD, DermNet). Οι πρώτες ενέσεις μειώνουν τον κνησμό και μαλακώνουν την ουλή· το 50–80% των χηλοειδών μικραίνει, αλλά πολλά ξαναμεγαλώνουν μέσα σε πέντε χρόνια, γι’ αυτό συνδυάζονται με άλλη μέθοδο (AAD). Μπορεί να αφήσουν ανοιχτόχρωμες κηλίδες ή λέπτυνση του δέρματος στο σημείο της ένεσης, πιο ορατές σε σκουρόχρωμο δέρμα.
  • Κρυοθεραπεία: ψύξη με υγρό άζωτο, κατάλληλη για μικρά χηλοειδή· η ΕΔΑΕ αναφέρει και την ψύξη από το εσωτερικό της ουλής με ειδική βελόνα για μεγαλύτερα. Όσοι κάνουν τρεις ή περισσότερες συνεδρίες έχουν συνήθως τα καλύτερα αποτελέσματα, και η μέθοδος συνδυάζεται συχνά με τις ενέσεις. Σε σκουρόχρωμο δέρμα χρησιμοποιείται με επιφύλαξη, γιατί μπορεί να αφήσει μόνιμη λευκή κηλίδα (AAD). Η ελεγχόμενη κρυοθεραπεία της ίδιας της ουλής διαφέρει από την κρυοθεραπεία μιας άλλης βλάβης σε δέρμα με προδιάθεση· η δεύτερη μπορεί να πυροδοτήσει νέο χηλοειδές.
  • Φύλλα και γέλη σιλικόνης: εφαρμόζονται 12–24 ώρες την ημέρα για τουλάχιστον 2–3 μήνες, μόνο σε επουλωμένο δέρμα, ποτέ πάνω σε ανοιχτή πληγή. Μαλακώνουν και επιπεδώνουν την ουλή και χρησιμοποιούνται και προληπτικά μετά από επέμβαση (DermNet, AAD).
  • Πίεση: ειδικά σκουλαρίκια πίεσης για τον λοβό ή ελαστικά ενδύματα, 12–20 ώρες την ημέρα για αρκετούς μήνες, κυρίως για να μην υποτροπιάσει το χηλοειδές μετά από χειρουργική αφαίρεση (AAD).
  • Laser: μειώνει το ύψος και την ερυθρότητα και βελτιώνει την υφή, κατά κανόνα σε συνδυασμό με ενέσεις ή πίεση (ΕΔΑΕ, AAD).
  • Χειρουργική αφαίρεση: μόνη της αποτυγχάνει σχεδόν πάντα, γιατί η νέα τομή είναι νέο τραύμα και το χηλοειδές επανέρχεται, συχνά μεγαλύτερο (AAD). Γίνεται μόνο σε ογκώδη χηλοειδή ή σε όσα περιορίζουν την κίνηση και πάντα με συμπληρωματική θεραπεία: ενέσεις πριν και μετά, πίεση, σιλικόνη, κρυοθεραπεία ή επιφανειακή ακτινοθεραπεία.
  • Επιφανειακή ακτινοθεραπεία: χαμηλή δόση ακτινοβολίας τις πρώτες ημέρες μετά την αφαίρεση, για επιλεγμένες, ανθεκτικές περιπτώσεις. Μπορεί να προκαλέσει απολέπιση και μόνιμες αλλαγές χρώματος και, επειδή έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις καρκίνου χρόνια αργότερα, απαιτεί σωστή δόση και προστασία των γύρω ιστών (AAD).
  • Άλλες μέθοδοι για ανθεκτικά χηλοειδή: ενέσεις με σκευάσματα που αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, μικροβελονισμός (microneedling), απολίνωση με χειρουργικό νήμα για μισχωτά χηλοειδή του αυτιού. Τις επιλέγει ο δερματολόγος κατά περίπτωση. Καμία από αυτές δεν γίνεται στο σπίτι: το δέσιμο με κλωστή, το «ξύσιμο» ή τα προϊόντα «αφαίρεσης ουλών» του εμπορίου τραυματίζουν την ουλή και μπορούν να τη μεγαλώσουν.

Η θεραπεία κρατά μήνες και συχνά πάνω από έναν χρόνο. Όποιος διακόπτει νωρίς τις συνεδρίες ή τη σιλικόνη και την πίεση στο σπίτι βλέπει συχνά την ουλή να ξαναμεγαλώνει.

Πρόληψη σε όσους έχουν προδιάθεση

Το χηλοειδές δεν προλαμβάνεται με βεβαιότητα, αλλά ο κίνδυνος μειώνεται:

  • Αποφύγετε τα περιττά τραύματα του δέρματος: piercing, τατουάζ, αισθητικές επεμβάσεις χωρίς ανάγκη, ιδίως στο στήθος, στους ώμους και στα αυτιά (NHS).
  • Αντιμετωπίστε έγκαιρα τη σοβαρή ακμή, ώστε να μη μείνουν ουλές (AAD).
  • Πριν από κάθε χειρουργείο ή αφαίρεση σπίλου, ενημερώστε τον γιατρό για το ιστορικό σας: η τομή σχεδιάζεται κατά μήκος των γραμμών τάσης του δέρματος και κλείνει χωρίς τάση στα χείλη της. Η πρόληψη ξεκινά μόλις επουλωθεί η τομή: σιλικόνη και πίεση για μήνες και, σε άτομα υψηλού κινδύνου, ενέσεις ή επιφανειακή ακτινοθεραπεία κατά την κρίση του γιατρού (DermNet, AAD).
  • Φροντίστε κάθε πληγή σωστά: καθαρό, υγρό περιβάλλον επούλωσης, χωρίς επιμόλυνση και χωρίς να αφαιρείτε τις εφελκίδες (κρούστες).
  • Μετά την επούλωση, φύλλα ή γέλη σιλικόνης για 2–3 μήνες στις περιοχές κινδύνου.
  • Προστατέψτε τη νέα ουλή από τον ήλιο με κάλυψη ή αντηλιακό για τουλάχιστον 6 μήνες στους ενήλικες και έως 18 μήνες στα παιδιά, ώστε να μη σκουρύνει μόνιμα (MedlinePlus).
  • Παρακολουθήστε κάθε νέα ουλή: αν μετά τους πρώτους 2–3 μήνες συνεχίζει να σκληραίνει και να μεγαλώνει, ζητήστε εκτίμηση από δερματολόγο· η έγκαιρη θεραπεία είναι ευκολότερη.

Πότε να απευθυνθείτε στην iDerma

Αν μια ουλή μεγαλώνει πέρα από την πληγή, φαγουρίζει ή πονά, ή αν έχετε ιστορικό χηλοειδών και προγραμματίζετε επέμβαση ή piercing, ένας δερματολόγος της iDerma μπορεί να εκτιμήσει την ουλή online, από φωτογραφίες και περιγραφή, να σας πει αν πρόκειται για χηλοειδές ή υπερτροφική ουλή και ποιος συνδυασμός θεραπειών ταιριάζει στην περίπτωσή σας. Οι ενέσεις, η κρυοθεραπεία και το laser γίνονται διά ζώσης· μια ουλή που εξελκώνεται, αιμορραγεί ή αλλάζει απότομα χρειάζεται φυσική εξέταση και, ενδεχομένως, βιοψία.

Συχνές ερωτήσεις

Τι είναι το χηλοειδές και σε τι διαφέρει από μια συνηθισμένη ουλή;
<p>Το χηλοειδές είναι ουλή στην οποία η παραγωγή κολλαγόνου δεν σταματά όταν κλείσει η πληγή. Σκληραίνει, εξέχει και απλώνεται πέρα από τα όρια του αρχικού τραύματος, συχνά μήνες μετά, και δεν υποχωρεί μόνο του. Η συνηθισμένη ουλή μένει στα όρια της πληγής και με τον καιρό ξεθωριάζει.</p>
Ποια είναι η διαφορά χηλοειδούς και υπερτροφικής ουλής;
<p>Η υπερτροφική ουλή εμφανίζεται μέσα σε 1–2 μήνες από το τραύμα, είναι παχιά αλλά μένει μέσα στα όρια της πληγής και συχνά μαλακώνει μόνη της σε 1–2 χρόνια. Το χηλοειδές εμφανίζεται αργότερα, ξεπερνά τα όρια της πληγής, συνεχίζει να μεγαλώνει και ανταποκρίνεται δυσκολότερα στη θεραπεία.</p>
Γιατί εμφανίζονται τα χηλοειδή;
<p>Από υπερβολική αντίδραση επούλωσης: οι ινοβλάστες παράγουν υπερβολική ποσότητα άτακτα διατεταγμένου κολλαγόνου. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος με οικογενειακό ιστορικό (στο 33–50% όσων εμφανίζουν χηλοειδές υπάρχει συγγενής εξ αίματος με χηλοειδή), σε σκουρόχρωμο δέρμα, στις ηλικίες 10–30 ετών, στην εγκυμοσύνη και σε περιοχές με υψηλή τάση του δέρματος, όπως το στήθος και οι ώμοι, καθώς και στους λοβούς των αυτιών μετά από τρύπημα. Αφορμή μπορεί να είναι οποιοδήποτε τραύμα: piercing, ακμή, εγκαύματα, χειρουργικές τομές, εμβολιασμοί.</p>
Είναι επικίνδυνα τα χηλοειδή;
<p>Όχι. Είναι καλοήθη και δεν μετατρέπονται σε καρκίνο. Μπορούν όμως να φαγουρίζουν, να πονούν, να περιορίζουν την κίνηση όταν βρίσκονται πάνω σε αρθρώσεις και να ενοχλούν αισθητικά και ψυχολογικά. Μια ουλή που εξελκώνεται, αιμορραγεί ή αλλάζει απότομα πρέπει να εξεταστεί από δερματολόγο, για να αποκλειστούν άλλες βλάβες.</p>
Πώς αντιμετωπίζονται τα χηλοειδή;
<p>Με συνδυασμό μεθόδων που επιλέγει ο δερματολόγος: ενδοβλαβικές ενέσεις σε σειρά συνεδριών, κρυοθεραπεία για μικρά χηλοειδή, φύλλα ή γέλη σιλικόνης, σκουλαρίκια ή ενδύματα πίεσης, laser και, για ογκώδη ή ανθεκτικά χηλοειδή, χειρουργική αφαίρεση πάντα με συμπληρωματική θεραπεία. Η χειρουργική αφαίρεση μόνη της σχεδόν πάντα οδηγεί σε υποτροπή.</p>
Μπορεί να αφαιρεθεί εντελώς ένα χηλοειδές;
<p>Σπάνια εξαφανίζεται εντελώς. Η θεραπεία μικραίνει και μαλακώνει την ουλή και σταματά τον κνησμό, αλλά κάθε μέθοδος έχει ποσοστό υποτροπής και η θεραπεία κρατά μήνες έως πάνω από έναν χρόνο. Οι καλύτερες πιθανότητες υπάρχουν όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς, όσο το χηλοειδές είναι μικρό.</p>
Ξαναβγαίνει το χηλοειδές μετά τη θεραπεία;
<p>Συχνά. Μετά τις ενέσεις, πολλά από τα χηλοειδή που μίκρυναν ξαναμεγαλώνουν μέσα σε πέντε χρόνια, και μετά από χειρουργική αφαίρεση χωρίς συμπληρωματική θεραπεία η υποτροπή είναι σχεδόν βέβαιη. Γι’ αυτό οι μέθοδοι συνδυάζονται και η φροντίδα με σιλικόνη ή πίεση συνεχίζεται για μήνες.</p>
Μπορώ να κάνω piercing ή τατουάζ αν έχω τάση για χηλοειδή;
<p>Καλύτερα όχι. Το NHS (το βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας) συνιστά σε όσους έχουν προδιάθεση να αποφεύγουν τατουάζ και piercing, ιδίως στα αυτιά, στο στήθος και στους ώμους. Αν έχετε ήδη αναπτύξει χηλοειδές από τρύπημα, ένα νέο τρύπημα κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγήσει σε νέο. Συζητήστε το πρώτα με δερματολόγο.</p>
Πότε πρέπει να δω δερματολόγο για μια ουλή;
<p>Αν μετά τους πρώτους 2–3 μήνες η ουλή συνεχίζει να σκληραίνει και να μεγαλώνει, αν απλώνεται πέρα από την πληγή, αν φαγουρίζει, πονά ή εμποδίζει την κίνηση, και πριν από κάθε επέμβαση ή piercing όταν έχετε ιστορικό χηλοειδών. Ο δερματολόγος της iDerma μπορεί να εκτιμήσει την ουλή από φωτογραφίες και να προτείνει το σχήμα θεραπείας· οι ενέσεις, η κρυοθεραπεία και η βιοψία γίνονται διά ζώσης.</p>
Ακόμη αβέβαιοι;

Ένας δερματολόγος συντάσσει ένα σχέδιο ειδικά για το δέρμα σας.

Όχι άλλη έτοιμη κρέμα — η διάγνωση ενός πιστοποιημένου ειδικού και ένα προσωπικό σχέδιο θεραπείας, μέσα σε 24 ώρες.

Έναρξη διαβούλευσης
Προσωπικό σχέδιο θεραπείας
24ω
Διάγνωση
Σχέδιο θεραπείας
Συστάσεις
iDerma
Πιστοποιημένη δερματολόγος

Άρθρο από

Anna Tunkeviča

Ιατρικός έλεγχος περιεχομένου από

Eleni Valiri(Δερματολόγος)

Τα υπόλοιπα άρθρα μας

Έκζεμα στα χέρια: αίτια, τύποι, συμπτώματα και θεραπεία

Έκζεμα στα χέρια και στα δάχτυλα: ερεθιστικό, αλλεργικό, ατοπικό ή δυσιδρωσικό; Δείτε τα αίτια, πώς ξεχωρίζει από μύκητα και ψωρίαση και τι βοηθά στη θεραπεία.

Ονυχόλυση (αποκόλληση του νυχιού): αίτια, συμπτώματα και θεραπεία

Ονυχόλυση: το νύχι ξεκολλάει από την κοίτη και ασπρίζει. Πώς ξεχωρίζει από μύκητες και ψωρίαση, πότε χρειάζεται δερματολόγο και πότε ξαναφυτρώνει υγιές νύχι.

Διαπυητική ιδρωταδενίτιδα: συμπτώματα, αίτια και θεραπεία

Διαπυητική ιδρωταδενίτιδα: επώδυνα οζίδια που επιστρέφουν στις μασχάλες και στη βουβωνική χώρα. Πώς ξεχωρίζει από τους καλόγερους και πώς αντιμετωπίζεται.

Ακτινική κεράτωση: συμπτώματα, αίτια και θεραπεία

Ακτινική κεράτωση: η τραχιά προκαρκινική κηλίδα από τον ήλιο. Πώς μοιάζει, γιατί χρειάζεται θεραπεία, πώς αντιμετωπίζεται και πότε να δείτε δερματολόγο.